หลังๆ มานี้ผู้เขียนมีโอกาสได้สอนพิเศษให้แก่เด็กอยู่หลายคน ก็เลยไม่รู้ว่าเป็นเพราะการคลุกคลีอยู่กับเด็กประถมเป็นเวลานานๆ หรือเปล่า ที่ทำให้รสนิยมทางศิลปะของผู้เขียนชักจะออกไปทางนิยมชมชอบงานภาพประกอบหนังสือเด็ก ยิ่งในปัจจุบันมีบล็อกมากมายในต่างประเทศ ที่ทั้งพูดคุยและหยิบยกเอาชิ้นงานประเภทนี้มาโชว์ ผู้เขียนก็เลยได้ทำความรู้จักกับศิลปินแนวนี้อยู่หลายคน แต่จริงๆ ก็สังเกตตัวเองมานานแล้วว่า มีแนวโน้มจะชอบงานอาร์ตสำหรับเยาวชนมากกว่างานแบบผู้ใหญ่ พอมีโอกาสได้ค้นหาหนังสือสวยๆ สำหรับเอามาสอนเด็ก ก็เลยยิ่งพอใจที่ได้ค้นพบความชอบที่แท้จริงของตนเอง

ภาพวาดที่ผู้เขียนชอบนั้นส่วนใหญ่จะมีตัวเอกคือ “แฟรี่” (Fairy) หรือภูตน้อยที่มีปีกเหมือนผีเสื้อนั่นเอง เรื่องประวัติความเป็นมาของแฟรี่ในวัฒนธรรมตะวันตกนี้ ผู้อ่านสามารถค้นคว้าได้จากสารานุกรมเสรีอยู่แล้ว จึงจะขอเว้นไว้ ไม่กล่าวถึงอีกในบทความนี้ แฟรี่เหล่านี้มักจะอยู่ในธรรมชาติ เช่น ป่าเขา ต้นไม้ ลำน้ำ หรืออยู่ประจำดอกไม้ต่างๆ อย่างที่พวกศิลปินฝรั่งเขามักจะวาดเป็นภาพประกอบหนังสือเด็ก เพื่อใช้สอนให้เด็กๆ รู้จักชื่อของดอกไม้หรือสมุนไพรต่างๆ เพราะถ้าสอนแต่ชื่อที่เป็นตัวอักษรยาวๆ จำยาก ก็จะน่าเบื่อไป แต่ถ้ามีภาพประกอบสวยๆ พร้อมเรื่องราว เด็กๆ ก็จะจำได้ขึ้นใจเป็นธรรมดา

ศิลปินแนวนี้ที่โด่งดังเพราะวาดภาพแฟรี่ได้งดงามน่ารักมาก ก็อย่างเช่น Cicely Mary Barker, Ida Rentoul Outhwaite, Margaret Tarrant ฯลฯ ชิ้นงานเหล่านี้ทำให้รู้สึกถึงจินตนาการอันกว้างไกลของศิลปิน และชวนให้ทึ่งว่า พวกเขาเหล่านี้สามารถเข้าถึงความรู้สึกนึกคิดของเด็กและยังสามารถมองโลกด้วยสายตาอันแจ่มใสอ่อนโยนของเด็กๆ อยู่ได้อย่างไร ทั้งที่ผ่านประสบการณ์ในชีวิตมามากขนาดนั้น

ก็เหมือนกับการเขียนหนังสือเด็ก ที่ผู้เขียนว่ายากกว่าการเขียนวรรณกรรมของผู้ใหญ่ ตรงที่การจะเข้าถึงหัวใจของเด็กๆ นั้นไม่ใช่เรื่องที่ใครก็ทำได้ จะมีสักกี่คนที่สามารถเก็บรักษาดวงตาที่มองโลกอย่างแจ่มใสบริสุทธิ์ของเด็กเอาไว้ แม้ต้องผ่านร้อนหนาวและเหลี่ยมคมในชีวิตมาอย่างโชกโชน

enchanted3

ภาพแฟรี่ข้างบนนี้ ผู้เขียนวาดขึ้นในวันที่หัวใจร้องเพลง เพื่อเป็นอนุสรณ์แด่จิตวิญญาณอันเยาว์วัยในตนเอง ตอนนี้ผู้เขียนกลายเป็นแฟนอันเหนียวแน่นของแฟรี่ไปแล้ว เพราะภูติน้อยเหล่านี้ได้ชักนำให้ผู้เขียนหวนกลับมารำลึกถึงคุณสมบัติอันมีค่าของเด็กๆ ทั้งหลาย ไม่ว่าจะเป็นจิตใจที่บริสุทธิ์อ่อนโยน การมองโลกในแง่ดี มิตรภาพ ความรัก และการให้อภัย เป็นเครื่องชุบชูหัวใจให้สดชื่นเบิกบานได้จริงๆ