ผู้หญิงกับวัยและการรับรู้ความงามเป็นเรื่องน่าแปลกจริงๆ พวกเราส่วนใหญ่จะรู้สึกหรือมีสายตารับรู้ความงามในการตกแต่งร่างกายตั้งแต่อายุยังน้อยมากๆ อย่างที่ผู้เขียนมักจะคุ้นชินกับการที่คนรู้จักซึ่งกลายเป็นคุณแม่มือใหม่มักจะมาคุยให้ฟังเรื่องความรักสวยรักงามของลูกสาวตัวน้อย เช่นเล่าว่าแม่หนูจะต้องเป็นคนเลือกเสื้อผ้าด้วยตัวเองและกะเกณฑ์คุณแม่ทำผมทรงสวยๆ ให้ก่อนไปโรงเรียน ชนิดที่ว่าแทบจะไม่ซ้ำทรงกันเลยแม้แต่วันเดียวอะไรประมาณนั้น

girl illustration2_2

จำได้ว่าสมัยเรียนอนุบาล เคยถูกคุณครูจับไปเข้ากลุ่มสาวน้อยรำวงในงานโรงเรียน ชุดกระโปรงตัวจิ๋วที่คุณครูออกแบบให้นั้นดูสวยน่ารักมาก แต่กลับไม่ชอบเอาเลย เพราะรู้สึกอับอายสายตาเพื่อนๆ ที่มองมา จนคิดว่าตนเองเหมือนตัวประหลาดอะไรสักอย่าง แต่เด็ก 5 ขวบอย่างผู้เขียนในตอนนั้นก็ใช่ว่าไม่สนใจความสวยความงามหรอกนะ กระโปรงที่คุณป้าให้เป็นของขวัญหรือโบว์ติดผมที่อ้อนแม่ซื้อให้ กลายเป็นสมบัติล้ำค่าสำหรับเด็กหญิงตัวน้อยในตอนนั้น

และเมื่อขึ้นชั้นประถม การถูกครูจับไปเต้นในงานโรงเรียน ก็ไม่ใช่ของน่ากลัวอีกต่อไป เด็กผู้หญิงร่วมชั้นเรียนต่างก็อยากเป็นคนถูกเลือกทั้งนั้น และเมื่อได้รับเลือกให้แสดงแล้ว ต่างคนต่างก็สนอกสนใจดูแลรูปลักษณ์ของตัวเองชนิดไม่มีใครยอมใครเลยจริงๆ

girl illustration4_5

นี่ขนาดยังไม่เข้าวัยหัดใส่ยกทรงนะ และพอเข้าวัยรุ่น ก็เป็นของแน่อยู่แล้วว่า เด็กผู้หญิงจะใส่ใจรูปลักษณ์ของตัวเองเอามากๆ และได้รับอิทธิพลจากเพื่อนในการแต่งตัว ไม่ใช่แม่อีกต่อไป จำได้ว่าตอนอยู่มัธยมต้น ชุดกระโปรงติดระบายและริบบิ้นกลายเป็นของต้องห้ามที่ต้องหลีกทางให้กางเกงยีนส์และเสื้อยืดแบบทอมบอย ด้วยเหตุว่ามันดู ‘ป้า’ เกินไปจนอาจถูกเพื่อนล้อเอาได้ เสื้อผ้าแบบผู้หญิงๆ ถูกจับมาใส่อีกครั้งก็ตอนเรียนมหาวิทยาลัย ซึ่งเข้าสู่วัยผู้ใหญ่แล้ว คราวนี้ความสวยหวานไม่ใช่ของต้องห้ามอีกต่อไป และยังแถมพกมาด้วยความ (อยาก) เซ็กซี่ที่เป็นเครื่องหมายของวัยสาวเต็มตัว

ผู้เขียนสังเกตว่า สไตล์ของตนเองในช่วงวัยรุ่นตอนปลายเข้าสู่วัยเริ่มทำงาน เป็นสไตล์ที่ได้รับอิทธิพลจากแฟชั่นในห้วงเวลานั้นอย่างมาก ผู้เขียนเป็นวัยรุ่นในยุคเข้าสู่ศตวรรษที่ 20 จึงได้รับอิทธิพลจากแฟชั่น minimalism ของยุค 90’s มาเยอะ เสื้อผ้าเน้นเส้นสายเรียบๆ แต่เก๋ สีหลักคือดำ ขาว และเทา ที่สวมใส่จนกลายเป็นเหมือนเครื่องแบบ ซึ่งก็คงเพราะสาวมหา’ลัยหรือสาวทำงานใหม่มักจะไม่มีงบประมาณให้แต่งตัวมากนัก สีดำเป็นสีคลาสสิคสำหรับคนที่อยากแต่งตัวเก๋แบบปลอดภัยไว้ก่อน เพราะทำให้ดูดีมีสไตล์ได้ง่าย สีดำคงเข้ากับอารมณ์มุ่งมั่นทะเยอทะยานของสาวทำงานในตอนนั้นด้วย

เมื่ออายุมากขึ้น สายตาก็เริ่มมองหาสีสันสดใสให้ชีวิตมากขึ้นไปด้วย สีดำ ขาว เทา จึงต้องหลีกทางให้สีชมพู ม่วง เขียว ฟ้า และลวดลายดอกไม้ ใบไม้ ทั้งหลาย ซึ่งก็ตรงกับอารมณ์ของแฟชั่นในยุคนี้ ที่เน้นความอ่อนหวานแบบผู้หญิงมากกว่าแฟชั่นยุค 90

ก็เป็นเรื่องน่าคิดว่า ผู้หญิงแต่งตัวเพื่อให้คนอื่นโดยเฉพาะเพศตรงข้ามประทับใจ หรือแต่งเพื่อสนองความชอบของเราเอง ในสังคมฝรั่งนั้น เป็นที่รับรู้กันทั่วไปว่า สาวกแฟชั่นหรือผู้หญิงที่แคร์เรื่องสไตล์ มักเป็นพวกที่แต่งตัวเพื่อแข่งกันเอง ทำนองว่าใครจะมีสไตล์ที่ดีกว่ากัน มากกว่าเพื่อดึงดูดความสนใจของผู้ชาย ซึ่งก็มีส่วนจริงอยู่มาก หากลองดูแฟชั่นชั้นสูงบนแคทวอล์ก ก็จะเห็นว่าเต็มไปด้วยเสื้อผ้าที่ทำขึ้นด้วยความคิดสร้างสรรค์เก๋แปลกแหวกแนว ซึ่งคงจะไม่ดึงดูดเพศตรงข้ามได้เท่ากับเสื้อผ้าน้อยชิ้นที่โชว์ส่วนโค้งส่วนเว้าทั้งหลาย high fashion กับ Victoria’s Secrets นั้นมันคนละอย่างกัน และคงจะมีหนุ่มแท้น้อยคนนักที่จะเข้าใจ high fashion ได้มากเท่ากับที่ชอบ Victoria’s Secrets

ตัวอย่างของสไตล์ที่เก๋ไก๋และเหมาะสมกับวัยด้วยในเวลาเดียวกัน Joyce Carpati วัย 80 ปี จาก advancedstyle.blogspot.com บล็อกแฟชั่นชื่อดังสำหรับผู้หญิงวัย 50 ปีขึ้นไป

ตัวอย่างของสไตล์ที่เก๋ไก๋และเหมาะสมกับวัยด้วยในเวลาเดียวกัน Joyce Carpati วัย 80 ปี จาก advancedstyle.blogspot.com บล็อกแฟชั่นชื่อดังสำหรับผู้หญิงวัย 50 ปีขึ้นไป

ผู้เขียนว่าการแต่งตัวเป็นความสุขอย่างหนึ่งของผู้หญิง ไม่ว่าจะชอบสไตล์ไหน หวาน เปรี้ยว เท่ อย่างไรก็ตาม การแต่งกายสะท้อนอิสรภาพและความชื่นชอบของคนผู้นั้น เพียงแต่ต้องระวังให้การแต่งกายนั้นสอดคล้องกับกาลเทศะและความงามตามวัยด้วย ผู้หญิงวัยใกล้หกสิบคงไม่ดูดีในเสื้อผ้าแบบสาวสิบหก ไม่ว่าคุณจะชอบมันมากแค่ไหนก็ตาม หลายๆ ปัจจัย ไม่ว่าจะเรื่องทรวดทรง สีผิว บุคลิก เป็นสิ่งที่ต้องนำมาคิดคำนึงทั้งนั้นในการแต่งกายอย่างไรให้ดูดีและเหมาะสม สุดท้ายนี้ต้องอย่าลืมว่า Fashion passes, but style remains. แฟชั่นนั้นมาประเดี๋ยวประด๋าวก็ไป แต่การค้นพบสไตล์อันสะท้อนทัศนคติและบุคลิกภาพของตัวเองนั้นสำคัญกว่า สไตล์ที่ดีจึงไร้ซึ่งกาลเวลา อีกทั้งเป็นเครื่องสะท้อนความรู้ความสามารถ การศึกษาอบรม และรสนิยมทางศิลปะของเจ้าตัวได้ดีที่สุด

*ผู้ที่ต้องการนำข้อมูลและภาพไปเผยแพร่ในเว็บไซต์หรือสิ่งพิมพ์ต่างๆ กรุณาระบุที่มาให้ด้วย ขอบคุณค่ะ